Επικοινωνία της Κιμώλου με τον Πειραιά

 

Προς το προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων

 

                                  ΑΝΑΦΟΡΑ

 

Προς τον κ. Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας

 

Θέμα: Επικοινωνία της Κιμώλου με τον Πειραιά

 

Οι βουλευτές, Κυκλάδων Νικόλαος Συρμαλένιος και Α΄ Πειραιά & Νησιών Θοδωρής Δρίτσας, καταθέτουν Αναφορά τη με αρ.πρωτ.1597/ 02.07.2012 επιστολή του Δημάρχου Κιμώλου κ. Μαγκανιώτη για την απαράδεκτη κατάσταση σχετικά με την σύνδεση του νησιού με τον Πειραιά. Αναφέρουν συγκεκριμένα ότι «κάθε Τρίτη και Τετάρτη τα πλοία που προέρχονται από τον Πειραιά προσεγγίζουν την Κίμωλο και το μεν πλοίο της Τρίτης επιστρέφει αμέσως για Πειραιά, ενώ της Τετάρτης πηγαίνει Σαντορίνη και στην επιστροφή του την Πέμπτη προς Πειραιά δεν προσεγγίζει την Κίμωλο». Το πρόβλημα είναι ζωτικής σημασίας για το νησί και τούς κατοίκους «που αισθάνονται πολίτες Β΄ κατηγορίας», καθώς και για τη διακίνηση των προϊόντων.

 

Επισυνάπτεται η επιστολή του Δημάρχου Κιμώλου κ. Μαγκανιώτη. Παρακαλούμε για την απάντηση και τις ενέργειές σας και να μας ενημερώσετε σχετικά.

 

                                         Αθήνα, 09.07.2012

                                   Οι καταθέτοντες Βουλευτές

                                     

Νικόλαος Συρμαλένιος

Κυκλάδων

 

 

Θοδωρής Δρίτσας

Α΄ Πειραιά & Νησιών

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ

Θέλω για άλλη μια φορά και από αυτό το βήμα να σφίξω το χέρι στους χιλιάδες Κυκλαδίτες και Κυκλαδίτισσες που μας τίμησαν με τη ψήφο τους και εξέλεξαν για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους  βουλευτή της Αριστεράς από τις Κυκλάδες

Κύριε πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι

η ομιλία του πρωθυπουργού για μας δεν αποτέλεσε τίποτα άλλο παρά επιβεβαίωση ότι το πρόγραμμα της ΝΔ καθώς και των άλλων δύο κομμάτων που το στηρίζουν, δεν είναι τίποτα άλλο, παρά πιστή εφαρμογή και υποταγή στην πολιτική των μνημονίων που έφεραν την ελληνική κοινωνία σε εξαθλίωση και τη χώρα σε υποτέλεια. Το γενικό συμπέρασμα που βγαίνει είναι, γενικό ξεπούλημα και μάλιστα σε τιμή ευκαιρίας, τώρα που γυρίζει, σε χρηματιστηριακές αξίες εξόχως χαμηλές, στο όνομα κάποιων αόριστων επενδύσεων που θα μας βγάλουν δήθεν από την ύφεση και θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας (το έργο αυτό το έχουμε ξαναδεί σε πολλές βαλκανικές και τριτοκοσμικές χώρες). Σε λίγα χρόνια δηλαδή, εάν εφαρμοστούν αυτές οι πολιτικές, το μόνο που θα είναι δημόσιος χώρος, θα είναι το γεωγραφικό έδαφος που θα έχει απομείνει και όσοι πολίτες έχουν επιβιώσει από την τεράστια ανθρωπιστική κρίση που είναι σε εξέλιξη. Όλα τα άλλα, δημόσιοι οργανισμοί, ενέργεια, νερό, λιμάνια, αεροδρόμια, ακτές, βραχονησίδες κ.α. θα βρίσκονται στην ιδιοκτησία τυχάρπαστων επενδυτών που θα γλεντάνε στην υγεία των κορόϊδων.

Ιδιαίτερα στα νησιά μας, η τύχη που τους επιφυλάσσεται με την πολιτική των fast track εκποιήσεων και με την αναθεώρηση ακόμα και του χωροταξικού του τουρισμού (προεδρικό διάταγμα Σουφλιά), είναι το απόλυτο ξεπούλημα ακτογραμμών και περιοχών φυσικού κάλλους, που στο όνομα της ανάπτυξης της λεγόμενης σύνθετης τουριστικής κατοικίας (παραθεριστικής κατοικίας), θα προωθήσουν την ακραία εκτός σχεδίου δόμηση και οικιστική «ανάπτυξη» κατά τα πρότυπα του αποτυχημένου Ισπανικού μοντέλου, όπου ολόκληρες ακτογραμμές δομήθηκαν και τώρα παραμένουν άδεια κτιριακά κουφάρια.

Έτσι, το εναπομείναν συγκριτικό πλεονέκτημα των νησιών μας, που είναι το φυσικό περιβάλλον και το φυσικό τοπίο θα παραδοθούν αμαχητί σε μεγάλα εργολαβικά και κατασκευαστικά συμφέροντα, γνωρίζοντας βεβαίως μια χωρίς επιστροφή περιβαλλοντική καταστροφή. Όμως, το επαναλαμβάνουμε και πάλι, το απαράμιλλο φυσικό περιβάλλον των νησιών μας, δεν είναι μόνο φυσικός πόρος, είναι πολύτιμος οικονομικός πόρος, χάριν του οποίου, όλα τα τελευταία χρόνια υπήρξε και η αλματώδης τουριστική ανάπτυξη.

Προφανώς σήμερα, τα δύο τελευταία χρόνια, η μείωση της τουριστικής ανάπτυξης, ιδιαίτερα του εσωτερικού τουρισμού, οφείλεται στην τεράστια αφαίμαξη των εισοδημάτων, των μισθών, των συντάξεων, στην κατάργηση της Εργατικής Εστίας και την παρεπόμενη κατάργηση του «κοινωνικού τουρισμού», στην αλματώδη αύξηση των καυσίμων, σε ό,τι αφορά συνολικά στις καταστροφικές πολιτικές του μνημονίου που οδήγησαν σε τεράστια ύφεση, σε χιλιάδες λουκέτα μαγαζιών, σε εκατοντάδες χιλιάδες άνεργους. Εκεί οφείλεται πρωτίστως η μείωση του τουρισμού και όχι στις αλλεπάλληλες εκλογές ή στις απεργίες, όπως θέλουν να μας λένε οι κκ της ΝΔ, αλλά και κάποιοι άλλοι των συγκυβερνώντων κομμάτων. Γι αυτό, μην το ψάχνετε, πρώτη προϋπόθεση για την τουριστική ανάπτυξη, αποτελεί αυτή καθεαυτή η κατάργηση του μνημονίου και της απόλυτης φοροεπιδρομής και της λιτότητας, που φέρνει την κάθε ελληνική οικογένεια σε απαγορευτική θέση για να ταξιδέψει στα νησιά. Αλλά μιας και μιλάμε για λιτότητα, στα μεγάλα νησιά (Ρόδο, Κώ κλπ) με τις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, για ποια ποιότητα τουρισμού μπορούμε να μιλάμε όταν το ανθρώπινο δυναμικό, οι ξενοδοχοϋπάλληλοι, έχουν να πληρωθούν από πέρισι και τη θέση τους καταλαμβάνουν, κατά παρέκκλιση κάθε νομοθεσίας, μαθητευόμενοι από άλλες χώρες, χαμηλά αμοιβόμενοι και ανασφάλιστοι και χωρίς καν βιβλιάριο υγείας. Με ποια πολιτική θα βοηθήσουμε τον τουρισμό, όταν με την πολιτική των all inclusive, που οδηγεί στην αύξηση των τουριστών αλλά ταυτόχρονα και στην αύξηση των λουκέτων των μαγαζιών, οι τοπικές κοινωνίες στερούνται κάθε δυνατότητας εισοδηματικής στήριξης;

Πέραν αυτού, ο τουρισμός, αλλά και οι μεταφορές προσώπων και εμπορευμάτων, απαιτούν μια ριζικά διαφορετική πολιτική για την ακτοπλοϊα. Σήμερα η ακτοπλοϊα, αποτελεί ολιγοπώλιο λίγων εταιρειών, που λυμαίνονται το χώρο, χωρίς κεντρική πολιτική, χωρίς σχεδιασμό ακτοπλοϊκών γραμμών και ωραρίων, με τιμές ακριβότερες από όλες τις χώρες της Ε.Ε., με εξαντλητικά ωράρια για τους εργαζόμενους ναυτικούς. Η ακτοπλοϊκή μεταφορά από κοινωνικό αγαθό, έχει μετατραπεί σε εμπόρευμα, με μόνο στόχο την κερδοφορία. Έτσι πολλά μικρά νησιά, ιδιαίτερα το χειμώνα (από Οκτώβριο έως τον Απρίλιο) παραμένουν σε συνθήκες απομόνωσης, στερούμενα των στοιχειωδών δικαιωμάτων για τους πολίτες τους, το δικαίωμα της μεταφοράς. Στις Κυκλάδες, το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι δυτικές Κυκλάδες, που το χειμώνα παραμένουν με δύο ή τρία δρομολόγια τη βδομάδα, ενώ ακόμα και τώρα υπάρχουν νησιά που εξυπηρετούνται σχεδόν αποκλειστικά από το Λαύριο και όχι και από τον Πειραιά, ενώ άλλα όπως η Κίμωλος μένουν έξω από τη διαδρομή των πλοίων, που περνάνε σε απόσταση αναπνοής χωρίς να σταματάνε. Παρόμοια περιστατικά υπάρχουν και σε άλλα νησιά των Κυκλάδων, αλλά και της Δωδεκανήσου (π.χ. Κάλυμνος). Οι λεγόμενες «άγονες», γραμμές δημοσίου συμφέροντος, επιδοτούνται αδρά (έφθασαν τα 100 εκατ. ευρώ), χωρίς πάλι να εξασφαλίζεται ένας σωστός σχεδιασμός μεταξύ των γραμμών ενδοεπικοινωνίας και των κεντρικών γραμμών, έτσι ώστε να εξυπηρετούνται οι πραγματικές ανάγκες των κατοίκων αλλά και του τουρισμού. Όλα αυτά συμβαίνουν, γιατί κυρίως έχουμε να κάνουμε μ’ ένα κράτος υπηρέτη των συμφερόντων των εταιρειών και των εφοπλιστών και όχι του κοινωνικού συνόλου, ένα κράτος διαπλεκόμενο που στην καλλίτερη περίπτωση έχει επιλέξει να παίζει το ρόλο του παθητικού ή επιλεκτικού παρατηρητή ή του τροχονόμου των διαφόρων συμφερόντων.

Αντί αυτής της κατάστασης, ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και χρόνια υποστηρίζει ότι οι ακτοπλοϊκές μεταφορές θα πρέπει να λειτουργούν χειμώνα καλοκαίρι, προς όφελος των νησιών, των κατοίκων και των επισκεπτών. Προτείνουμε ενιαίο κέντρο σχεδιασμού και χάραξης των δρομολογίων (Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας), φυσικά μετά από διαβούλευση με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τις τοπικές κοινωνίες, προτείνουμε τη θεσμοθέτηση του μεταφορικού ισοδύναμου, για ίδιο εισιτήριο για ίσες αποστάσεις σε στεριά και σε θάλασσα, προτείνουμε τη δημιουργία Δημόσιου-Κοινωνικού Φορέα Ακτοπλοϊας, κατά τα πρότυπα των Σκανδιναβικών χωρών και με τη συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (δημοτικής και περιφερειακής) που θα αναλάβει κυρίως την ενδοεπικοινωνία και θα μπορεί να χρηματοδοτηθεί και από ευρωπαϊκά κονδύλια (όπως άλλωστε είχαν δηλώσει ρητά οι αρμόδιοι επίτροποι της Ε.Ε. σε αντιπροσωπεία ανώτατων αυτοδιοικητικών παραγόντων από τις Κυκλάδες), εφόσον δημιουργηθούν Κοινοπραξίες με τη συμμετοχή και του Ελληνικού Δημοσίου. Ο Φορέας αυτός θα μπορούσε επίσης να αναλάβει και την  κατασκευή ή επισκευή πλοίων σε ελληνικά ναυπηγεία. Μια τέτοια πρόταση, θα μπορούσε να ανταποκριθεί και στις ανάγκες του ναυπηγείου της Σύρου, του Νεωρίου, που δοκιμάζεται σκληρά από την κρίση, αλλά και από τις ανάλγητες πολιτικές των κυβερνήσεων σας. Επίσης στο θέμα των μεταφορών, μεγάλο θέμα αποτελεί και η ακαταλληλότητα πολλών λιμανιών της χώρας μας, που όπως είναι φτιαγμένα, αδυνατούν ή δυσκολεύουν τα μέγιστα τις προσεγγίσεις, όπως επανειλημμένα έχουν καταγγείλει οι πλοίαρχοι και οι καπετανέοι. Ένα τέτοιο αρνητικό παράδειγμα, αποτελεί και το λιμάνι της Τήνου για το οποίο γίνονται απεγνωσμένες εκκλήσεις τόσο από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, όσο και από τους τοπικούς φορείς  για να υπάρξει επιτέλους λύση, έτσι ώστε και να υπάρξει ένα ασφαλές λιμάνι και να βοηθήσει καθοριστικά στην τουριστική ανάπτυξη του νησιού.

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα που έχει αναδειχθεί και πάλι την τελευταία περίοδο, είναι η εξάντληση των πόρων χρηματοδότησης των προγραμμάτων κοινωνικών δομών (στήριξης των Αμεα, βρεφονηπιακοί σταθμοί, βοήθεια στο σπίτι κ.α.) σε ολόκληρη την Περιφέρεια του Ν. Αιγαίου, αλλά και στη Στερεά Ελλάδα. Αυτό συμβαίνει στις Περιφέρειες που έχουν ενταθεί στο Στόχο ΙΙ, που ως γνωστόν χρηματοδοτούνται με ποσοστό 50%, που σημαίνει αντίστοιχα και πολύ λιγότερους πόρους. Όπως καταλαβαίνετε η κατάσταση αυτή οδηγεί σε απόγνωση τόσο τους άμεσα δικαιούχους που ανήκουν εξ ολοκλήρου στις πιο ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, όσο και τους εργαζόμενους στις δομές αυτές που κινδυνεύουν άμεσα να χάσουν τη δουλειά τους. Στο θέμα αυτό, το οποίο έχει επισημάνει και η Γενική Γραμματέας Διαχείρισης των Κοινοτικών Πόρων του Υπουργείου Εργασίας και για το οποίο υπάρχουν σωρεία υπομνημάτων και διαμαρτυριών τόσο από τους Δημάρχους, όσο και από τον Περιφερειάρχη, είχα στείλει και σχετική επιστολή προς τους συναρμόδιους υπουργούς Εργασίας και Ανάπτυξης με το οποίο προτείναμε η κυβέρνηση να διεκδικήσει προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή δύο πράγματα. Πρώτον, δεν είναι δυνατόν τα σημερινά κριτήρια ένταξης των Περιφερειών στο Στόχο Ι ή ΙΙ, να είναι οι δείκτες οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης του 2005, όταν η Ελλάδα είχε ρυθμούς ανάπτυξης 4-5%, όταν όλοι γνωρίζουν ότι το ΑΕΠ της χώρας έχει υποχωρήσει περίπου κατά 30%. Δεύτερον, δεν μπορεί η κατανομή των επιχειρησιακών προγραμμάτων του ΕΣΠΑ να γίνεται στις διευρυμένες 5 υπερπεριφέρειες (στην περίπτωση μας Κρήτη και Αιγαίο) και να μην διεκδικούμε αυτή τη λογική και στα τομεακά προγράμματα σε ότι αφορά την απεύθυνση τους προς τις Περιφέρειες. Είναι προφανές ότι αν διεκδικήσουμε την κατανομή σε 5 και όχι σε 13 Περιφέρειες, τότε αυτομάτως ο μέσος όρος του ΑΕΠ της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου θα πέσει κάτω από το 90 %, κάτι που εξάλλου αδικεί 43 νησιά του νοτίου Αιγαίου, αφού χάριν των 5 πιο ανεπτυγμένων, θεωρούνται και αυτά πάνω από τον επιτρεπόμενο μέσο όρο. Δηλαδή αγνοούνται πλήρως και τα όποια ζητήματα ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων, που υποτίθεται ότι εμπίπτουν στα κριτήρια της σύγκλισης και της κοινωνικής συνοχής. Πάντως αν δεν διεκδικήσουμε ριζικές αλλαγές στις κατανομές των Περιφερειών, τότε και το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Ν. Αιγαίου θα πέσει στην επόμενη  περίοδο από τα 280 στα 40 εκ ευρώ με ότι αυτό συνεπάγεται για ολόκληρη την περιοχή μας.

Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν τρέφουμε καμιά αυταπάτη ότι αυτή η κυβέρνηση θα κινηθεί έξω από την πεπατημένη, που γνωρίζουμε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, αφού άλλωστε αποτελεί παραλλαγή της με ολίγη προσθήκη της ΔΗΜΑΡ. Όμως διεκδικούμε να υπάρξει ένα τέτοιο διεκδικητικό πλαίσιο που μαζί με τις τοπικές κοινωνίες, την Αυτοδιοίκηση και γενικότερα το μαζικό κίνημα, θα χαράξει στρατηγική για πολιτικές νησιωτικότητας που εδώ και χρόνια βρίσκονται θεσμοθετημένες τόσο στις ευρωπαϊκές συνθήκες, όσο και στο ελληνικό Σύνταγμα, αλλά στην πράξη παραμένουν στον αέρα, εξαιτίας και της υποβάθμισης των ουσιαστικών θεμάτων των νησιών μας όλα τα τελευταία χρόνια.

Κλείνοντας θέλω να αναφέρω επιγραμματικά δύο μόνο θέματα που έχουν άμεση σχέση με τα νησιά μας. Το πρώτο, η δραματική υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών υγείας, που παραμένουν υποστελεχωμένες χωρίς γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, που μεταφέρουν τα έκτακτα περιστατικά σε τριτοκοσμικές συνθήκες, που έχουν βάλει στο ψυγείο όλες τις χρήσεις της τηλεϊατρικής. Το δεύτερο η βιώσιμη (αειφόρος) ανάπτυξη όχι στα λόγια, στις ημερίδες και στα συνέδρια, αλλά στην εφαρμογή εξειδικευμένων πολιτικών, που θα αναδεικνύουν τα συγκριτικά περιβαλλοντικά και παραγωγικά πλεονεκτήματα των νησιών μας, που θα εντάσσουν την πρωτογενή παραγωγή στην προοπτική της ισόρροπης ανάπτυξης και ως οργανικό στοιχείο του τουρισμού, που θα καθορίζουν μέσα από το χωροταξικό σχεδιασμό ανά νησί, χρήσεις γης και θα διασφαλίζουν έτσι την πραγματική αειφορία και όχι μεγάλα ή και μικρότερα ιδιωτικά και μόνο συμφέροντα, σε βάρος της συνολικής οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης.

Και για να ολοκληρώσω οριστικά. Θα σημειώσω ένα μόνο θέμα για το οποίο δεν ειπώθηκε τίποτα ούτε στις προγραμματικές δηλώσεις, ούτε και στο περίφημο κυβερνητικό πρόγραμμα των τριών κομμάτων. Αναφέρεστε στο φορολογικό, μιλήσατε στο κοινό πρόγραμμα για μείωση στο ΦΠΑ της εστίασης χωρίς να δεσμευτείτε για άμεση εφαρμογή του, όμως δεν είπατε τίποτα για αυτό που στο μνημόνιο περιγράφεται ως κατάργηση των ειδικών φορολογικών καθεστώτων, δηλαδή δεν είπατε τίποτα για το μειωμένο ΦΠΑ στο Αιγαίο που ούτως ή άλλως έχει τεθεί σε αμφισβήτηση. Τι θα κάνετε; Δεσμεύεστε ότι θα τον διατηρήσετε ή δια της διολισθήσεως προσπαθείτε να αποφύγετε τις δεσμεύσεις. Ο κόσμος στο Αιγαίο περιμένει μια καθαρή απάντηση.

Σας ευχαριστώ.

 

 

8/7/2012                                                                            Νίκος Συρμαλένιος

 

Βουλευτής Κυκλάδων του ΣΥΡΙΖΑ

 

Ενέργειες Νίκου Συρμαλένιου στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού έργου

Ο Βουλευτής Κυκλάδων Νίκος Συρμαλένιος, προωθώντας άμεσα κρίσιμα θέματα της περιοχής μας, προχώρησε στις παρακάτω ενέργειες:

 

      1) Απέστειλε προς τους Υπουργούς Εργασίας και Οικονομίας και Ανταγωνιστικότητας την παρακάτω επιστολή:

 

Με το αρ.πρωτ. 2.14520/οικ.6.3304 έγγραφο της προς την Ειδική Γραμματεία Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς (ΕΣΠΑ), η Γενική Γραμματέας Διαχείρισης Κοινοτικών και άλλων πόρων του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, κα Άννα Δαλλαπόρτα αναφέρεται στην «εξάντληση πόρων στις Περιφέρειες του Στόχου 2 (Στερεά Ελλάδα και Νότιο Αιγαίο)» του Ε.Π. «Ανάπτυξη Ανθρωπίνου Δυναμικού», καλώντας την Ε.Γ.ΕΣΠΑ να επανεξετάσει την παύση της χρηματοδότησης μεριμνώντας για την εξεύρεση πόρων προς τις 2 αυτές περιφέρειες.

Πρόκειται ουσιαστικά για την επέκταση της εξαίρεσης των Περιφερειών Νοτίου Αιγαίου και Στερεάς στο σύνολο του συγκεκριμένου Επιχειρησιακού  Προγράμματος, καθώς ήδη έχουν εξαιρεθεί και από δράσεις άλλων Ε.Π. π.χ. ΚΔΒΜ των Δήμων του Ε.Π. «Εκπαίδευση και Δια βίου Μάθηση». Εκτιμούμε ότι, παρότι είμαστε στο μέσο της διαδρομής του ΕΣΠΑ, λόγω της χρόνιας ανεπάρκειας χάραξης ουσιαστικών και συνεπών πολιτικών αλλά και της έλλειψης συντονισμού των υπηρεσιών,  θα γίνεται όλο και πιο αδιαφανής η διαδικασία της χρηματοδότησης δράσεων με αποτέλεσμα την κακοδιαχείριση πολύτιμων πόρων.

Εύλογα γεννώνται ερωτήματα για το πώς ένα τόσο σημαντικό Ε.Π. όπως αυτό της Ε.Π.Α.Ν.Α.Δ., στην δεινή οικονομική συγκυρία της χώρας εξαιρεί πλήρως τις 2 περιφέρειες, ενώ σε άλλα Ε.Π. εξακολουθούν να προκηρύσσονται προγράμματα. Οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν να δημοσιοποιήσουν όλα εκείνα τα στοιχεία που καταδεικνύουν τα ποσά που έχουν μέχρι στιγμής διοχετευθεί ανά άξονα και ανά Ε.Π. καθώς και τους αρχικούς προϋπολογισμούς τους, έτσι ώστε να γίνουν γνωστά:

  1. αν έχει γίνει η κάλυψη που αρχικά προβλέπονταν
  2. αν υπήρξε υπέρβαση χρηματοδότησης σε οποιαδήποτε άξονα και/ή και Ε.Π.
  3. αν έχει γίνει μεταφορά κονδυλίων σε άλλες περιφέρειες ή Ε.Π.

Με βάση τα παραπάνω, θεωρούμε επιβεβλημένη αφενός την συνολικότερη επανεξέταση των κριτήριων κατάταξης των 2 αυτών περιφερειών του Στόχου 2 και αφετέρου την εξεύρεση αντισταθμιστικών μέτρων για τον αποκλεισμό τους από περαιτέρω χρηματοδοτήσεις του Ε.Π «Ανάπτυξη Ανθρωπίνου Δυναμικού».

Στη βάση αυτή, και με δεδομένο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ήδη από το προηγούμενο Γ΄ΚΠΣ θεωρούσε πολύ μικρές για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα διοικητικές μονάδες όχι μόνο τις Νομαρχίες αλλά και τις μελλοντικές «Καλλικρατικές» Περιφέρειες, με αποτέλεσμα οι 13 Περιφέρειες και τα αντίστοιχα 13 ΠΕΠ του Γ’ ΚΠΣ να εντάσσονται σε 5 Χωρικές Ενότητες και 5 ΠΕΠ στο ΕΣΠΑ, γεννάται το ερώτημα γιατί αυτή η χωρική κατανομή των 5 χωρικών ενοτήτων δεν μπορεί να ισχύσει και για την υλοποίηση των Τομεακά Επιχειρησιακά Προγράμματα σε επίπεδο περιφέρειας;

Εξίσου φλέγον, επίσης, είναι και το ζήτημα του έτους αναφοράς των κοινωνικοοικονομικών δεικτών που αποτελούν ήδη τη βάση κατάταξης των περιφερειών τόσο για την τρέχουσα όσο και για την επόμενη Προγραμματική Περίοδο. Στις αρχικές διαπραγματεύσεις το 2010 με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά και στην 1η Εγκύκλιο Σχεδιασμού Και Κατάρτισης Αναπτυξιακού Προγραμματισμού Περίοδοι 2014 – 2020 του ΥΠΑΑΝ (Απρίλιος 2012), τα κριτήρια παραμένουν το κατά κεφαλήν εισόδημα. Με βάση αυτά, οι περιφέρειες Νοτίου Αιγαίου και Στερεάς Ελλάδας κατατάχθηκαν στις περισσότερο αναπτυγμένες περιφέρειες σε σχέση με το ΑΕΠ του 2007-2009 ενώ σήμερα η ραγδαία επιδείνωση της ελληνικής οικονομίας, αποτέλεσμα των πολιτικών των μνημονίων, έχει ανατρέψει τα μέχρι τότε δεδομένα κριτήρια.

Η επικαιροποίηση των δεικτών αυτών με ποσοτικά στοιχεία του έτους 2011 αλλά και του  1ου εξαμήνου 2012, καθώς και η προσθήκη νέων ποιοτικών κριτηρίων κατά εφαρμογή του  τροποποιημένου άρθρου 158 για την «Οικονομική, Κοινωνική και Χωρική Συνοχή» που αναγνωρίζει την ανάγκη για ιδιαίτερη μέριμνα για περιοχές με μόνιμα και σοβαρά μειονεκτήματα όπως είναι τα νησιά, πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα των Ομάδων Εργασίας αλλά και των αποφάσεων που παρουσιάζονται ως κείμενα προς διαβούλευση στους ευρωπαίους εταίρους μας.

Τέλος, ενόψει της «Νέας Προγραμματικής Περιόδου για την Πολιτική της Συνοχής 2014-2020», οφείλουμε να καταρτίσουμε ένα σχέδιο χρηματοδότησης για τις εν λόγω περιφέρειες που θα λαμβάνει υπόψη του τις  ιδιαιτερότητες της νησιωτικότητας, τις ενδοπεριφερειακές ανισότητες αλλά και την συνολικότερη δραματική οικονομική κατάσταση της χώρας, η οποία και έχει επηρεάσει αρνητικά ακόμα και τις «πλούσιες» Περιφέρειες του Στόχου 2.

Είναι επιτακτική η ανάγκη για άμεσο συντονισμό των αρμοδίων αρχών για την  ανατροπή της απόφασης αυτής και για τη δρομολόγηση της επαναχρηματοδότησης των 2 Περιφερειών μέσω του Ε.Π.Α.Ν.Α.Δ.

 

2) Σχετικά με τα προβλήματα που προκύπτουν από την αναστολή λειτουργίας του υποκαταστήματος του ΙΚΑ Μυκόνου, όπως περιγράφονται αναλυτικά και σε σχετική επιστολή των εργαζομένων στο ΙΚΑ Σύρου, προχώρησε σε τηλεφωνικό διάβημα προς το Διοικητή του ΙΚΑ κ. Ρ. Σπυρόπουλο, ο οποίος τον διαβεβαίωσε πρώτον, ότι συναισθανόμενος το τεράστιο έργο που επιτελεί το κατάστημα του ΙΚΑ Μυκόνου, σε καμιά περίπτωση δεν καταργείται αλλά αναστέλλεται προσωρινά η λειτουργία του και δεύτερον ότι οι υπάλληλοι του θα μεταφερθούν οπωσδήποτε στο ΙΚΑ Σύρου και όχι αλλού, για να αναλάβουν τη συνέχιση του μεγάλου όγκου των υποθέσων που αφορούν τη Μύκονο.

 

26/6/2012

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η νησιωτικότητα πρέπει να κερδηθεί από τα κάτω

 Η νησιωτική Ελλάδα στις αρχές του 21ου αιώνα, παρά το γεγονός ότι πέρασαν τρία Κοινοτικά Πλαίσια και απορροφήθηκαν κάποια δισ. ευρώ, παραμένει σαν μια περιοχή της οποίας οι πολίτες αντιμετωπίζονται περίπου ως πολίτες β” κατηγορίας. Ο διάσπαρτος πολυνησιακός χώρος του Αιγαίου εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από άνιση ανάπτυξη, από έλλειψη οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, από την απομόνωση σημαντικού αριθμού μικρών νησιών.

Η νησιωτικότητα, ως εφαρμοσμένη πολιτική της ιδιαιτερότητας του νησιωτικού χώρου, παρ” ότι έχει θεσμοθετηθεί τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο, παραμένει στα αζήτητα. Η μοναδική εφαρμογή της νησιωτικότητας, οι μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ, με το Μνημόνιο 2 ουσιαστικά καταργούνται. Επιπλέον η προβληματική ακτοπλοϊκή διασύνδεση δημιουργεί συνθήκες απομόνωσης πολλών νησιών, ενώ η μετάθεση εφαρμογής του μεταφορικού ισοδύναμου στις ελληνικές καλένδες και η διατήρηση πανάκριβων ναύλων επιτείνουν την ύφεση στην οικονομική και τουριστική ανάπτυξη.

Ακόμα η σοβαρή υποβάθμιση της δημόσιας υγείας, με νοσοκομεία και κέντρα υγείας χωρίς γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, με διακομιδές έκτακτων περιστατικών σε τριτοκοσμικές συνθήκες, η συνεχιζόμενη περιβαλλοντική καταστροφή, η απειλούμενη εκποίηση περιοχών εξαιρετικού κάλλους με διαδικασίες fast trak, συνθέτουν τη ζοφερή εικόνα του νησιωτικού μας χώρου και συνιστούν το αποτέλεσμα των καταστροφικών μνημονιακών πολιτικών. Αν πριν το Μνημόνιο μιλούσαμε για αειφόρο-βιώσιμη ανάπτυξη, ως όρο επιβίωσης του νησιωτικού χώρου, τώρα αυτό ίσως και να θεωρείται πολυτέλεια, μπροστά στην επιβεβλημένη αναγκαιότητα ανατροπής των μνημονιακών πολιτικών, ως προϋπόθεση όχι απλώς επιβίωσης, αλλά διάσωσης από την κοινωνική εξαθλίωση και διάσωσης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων του Αιγαιακού χώρου, του πολιτισμού και του περιβάλλοντος, που απειλούνται άμεσα από την χωρίς όρους και όρια εκποίησή τους, σε τυχάρπαστους επενδυτές.

Χρέος δικό μας και στοίχημα είναι να επεξεργαστούμε ολοκληρωμένες θέσεις για τη νησιωτικότητα στην εποχή του Μνημονίου. Σε διάλογο με την Αυτοδιοίκηση, τους τοπικούς φορείς και τα κινήματα των πολιτών, οφείλουμε να διαμορφώσουμε ολοκληρωμένο πρόγραμμα και στρατηγική διεκδικήσεων και αγώνων σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Η νησιωτικότητα δεν μπορεί να περιμένουμε να παραχωρηθεί από τα πάνω, πρέπει να κερδηθεί από τα κάτω.

 

Αυγή, ημερομηνία δημοσίευσης: 26/02/2012

1 168 169 170 171